BERRIA(2008-XI-02)

ZUZENDARIARI:

Gilkitxaro, Kinkalarri eta Zpeiz. A ze hiru izen! Urriaren 11n Gasteizko kalean zehar ibiliko diren hiru buruhandi erraldoi garaikide izan zitezkeen. Edo hiru Judimendiko zanpantzar. Baina ez dira. Nahiz eta ibilian-ibilian dabiltzan. Gasteizko alde zaharrean jendea, eta Gasteizko alde zaharra bera bezala.

Zeren Memoria de Barrio pixka bat duen edonork, ni barne, Por alde zaharra la gente rula gogoratuko du. Urte luzez, hala ibili baikara, eta hala abestu. Adi-adi badaezpada, hori bai. Hala gogoratzen dut, deabruak teilatuetan, doctor deseo hurbil baitzebilkigun Gasteizko katu beltzaren landatxoan genbiltzanoi, punkiek txakurra bezala, tentazioa baino ere hurbilago.

Hurbil jarraitzen dugu egia esan. Baina batzuek han, hor, diraute oraindik, deabruz jositako teilapean, auzolana auzolan, Gasteizen soilik egin litekeen hiru paretak egiten: Putxe herrikoia, hiri bateko auzoan. Eta non, eta herri bazkariaren putxerazoa emango den leku berean. Burullerias!

Hala Bedi eta Gaztetxearen ekintza guztietan irudimena izan da gidari, eta ez «betiko leloa». Hainbat ekintza bitxi eta fresko antolatu dituzte. Horregatik lortu dute halako harrera ona izatea hainbat sektoreren artean

Our Media izeneko sareak antolatuta, Komunikazioaren inguruko batzar interesgarria izan da joan den abuztuan Ghanan. Bertan bildu ziren 44 herri eta estatutako ehunka akademiko, artista, profesional eta gizarte-ekintzaile. Ondorioetan, sarearen ideia azpimarratu zuten, beste behin ere; mundu osoan sare komunikatibo ireki, deszentralizatu eta horizontalak sortzearen garrantzia, alegia. Masa-hedabideen jabetza gero eta esku urriagotan biltzen ari da. Haiei aldaketa sozialaz hitz egitea eguerdian ilargi bila ibiltzea bezalakoa da. Alperrik. «Arraina dagoen tokian okela usainik ez».

Identitatean, inklusioan eta berrikuntzan oinarritutako formula komunikatiboak hobetsi zituzten Ghanan. Ez dira errezeta magikoak, baina bai baliagarriak, egun mundu osoan dauden eten eta desberdintasun komunikatiboak desagertzen laguntzeko. Izan ere, gaur egun oraindik ere Internet ez da guztiz sare globala. Era askotako etenak daude gure artean: eten ekonomikoa (Ipar aberatsa eta Hego pobrearen artean), adinaren etena (adineko jende gehiena aurre-informatikoa da) eta heziketaren etena (denok ez gaude ikus-entzunezkoetan alfabetatuta).

 Gasteizko Segiren oharra:

Gure herria aberatsa da bere txikitasunean, baina ez dezagun berau PNVk azken 30 urteetan egindako negozioekin nahastu. Alegia, badira poltsikoak diruz beteta dituzten pertsona triste eta ilunak. Eta harrigarriena dirudiena, badira gure gizartearen luxuzko bizimodutik aldenduta bizi diren gizaki zoriontsu bezain eskuzabalak. Hortaz, aberastasuna neurtzeko irizpideak erlatiboak direla izaki, Gasteizek sortu duen aberastasun ez materialaz ari naizela argi geldituko zen jada. Izan ere, erasoak nonahi pairatu ditugun azken garai honetan, badira iluntasuna kolorez janzten duten gauzak ere. Gasteiztarrok, badugu zer ospatu.

Pertsona batzuk, utopia lortu ezinezko zerbait dela pentsatzen dute, baina oker dabiltza. Aurten 20 eta 25 urte bete dituzten Gasteizko Gaztetxea eta Hala Bedi Irrati Librea, horren adibide dira. Nola da posible mende laurdena bete duen utopia bere horretan mantentzea? Bada, Hala Bedi zein Gaztetxea gune askeak direlako, gure gizarte honetan nagusi den kontsumismo basati eta desinformazio ustel horretatik ihes egiteko zirrikitu bat irekitzen digutelako. Biak izan direlako eta oraindik ere direlako, herri mugimendua indartu eta kaleratzeko tresnak. Finean, haize fresko eta osasungarria dakartelako, eta bertako herritarren babesa daukatelako.

Nork ez du sekula Gaztetxean pote bat hartu, kontzertu bat entzun, tailer batean parte hartu?? Egungo komunikabideek herri mugimenduarekiko duten jarrera ikusita, nola izango genuke gure kale eta auzoetan garatzen diren dinamika ezberdinen berri Hala Bedi bertan egon izan ez balitz? Are gehiago, nola neurtuko genuke Gasteiztarrok gure aberastasuna Gaztetxeak eta HalaBedik trasmititu dizkiguten balore horiek gabe? Dirutan? Herri tristea izango ginatekeen orduan... Zorionez, urte guzti hauetan herri eta gazteria konprometitu bat egon da beti Gasteizen, eta haiei esker, Muinoko Etxea eta HalaBedi zutik diraute. Beraz, Gasteizko Segiren partez, eskerrik asko, Txorionak...eta urte askotarako !!! Datorren urriaren 11an ikusiko dugu elkar, betiko ohituraz, Gasteiz Piztutzen.

Lehenik eta behin, Zorionak Gasteizko gaztetxea eta Hala bedi irratia!!

Hogei urteko sustraiak bota dituzue Gasteiz deitzen den satorrez beteriko ortu honetan. Haize bortitzak eta euri zaparradak jasan dituzue zeuen proiektuak aurrera ateratzeko saiakeretan. Urtaro asko pasatu dituzue, urtero hostoak galduz eta berriak hasiz. Generazio ezberdin, proiektu mordo eta borroka berberarekin.
Agerian utzi duzue behin ta berriro nola gaztetxeek auzoak eta herriak berpizten dituzten, nola euren adarrak eta hostoak babesten eta janzten dituzten kultur herrikoia. Nola gaztetxeen adarretan txori mota ezberdin bizi daitezkeela.

Ez dira gaurkoak orain dela 20 urteetako garai bereak. Gauzak inoiz baino txarrago daude, errepresio itzela, hustuketa bortitzak,isun exageratuak, atxiloketa eta espetxe zigorrak gogorragoak egin dira azken urteotan. Honen esanahia? gure ametsak ekinez, min egiten diegula, gure adarren astinduaren hotsarekin ez diegula lorik hartzen uzten eta beharrezkoa dute gu isilarazi eta geldiaraztea.

Baina esan beharra dago ere, Euskal Herrian okupazio mugimendua ez dela orain dela 20 urtekoa; inoiz baino gaztetxe gehiago ditugu gure herri eta auzoetan, gure arteko komunikazio eta koordinazioa  inoiz existitu ez dena da, nahiz eta bidean beti iratxoren bat egon. Honek gauza bakarra esan nahi du: bide onean goaz.

Eta negu gorriak pasako dira, eta beraien makinak etorriko dira. gure txorimaloei burua jaten saiako dira eta gure teilatuetako haizeorratzak apurtuko dituzte.
Baina udaberria etorriko da berriro, lagunok;  eta geihago eta gogotsuagoak izango gara,

Eta gogoan izan, gure txori onak, euren txori txarrak dira.

Azkenik, eta bukatzeko, Urriak 11rako gonbidapena luzatzea geratzen zaigu eta bertan elkar ikusiko dugulakoan.... Zorionak gasteizko gaztetxea eta urte askotarako!!
OKUPAZIOA AURRERA!!

Irrati libre eta Gaztetxeak Gizarte berri baten oinarriak. Gaur egungo laboratorio sozialak,formula berriak bilatzeko. Elkarlanean, autogestioan oinarritutako ametsa,auzokideen arteko topagunea. Gazteak, helduak, pentsamendu kritikoa, ardurahorizontala, ideien lantegiak, komunikazioa eta antolakuntza. Su berriak piztekoegurra. Hitz batean: auzolana.

Txorionak Hala Bedi,Txorionak Gasteizko Gaztetxea. 20 urte hegan egiten, amesten eta arabako herriari bere burua ikusteko atalai bereziak sortzen. Salaketa egiteko bozgorailuak,berri onak ospatzeko eremuak, etorkizunari aurre egiteko ezinbesteko esparruak.

Testua hau prestatzerakoan burura etortzen zaizkit une desberdinak, kontrajarriak baina errealitaten baten bi aurpegi: Algortako Mentxakabarri gaztetxearen hustuketa bortitzan, Koska Irratian goizeko magazina egiten nuela eta bat-batean telefonoak jo zuen estudioan. Erresistenziarako dei garrantzitsua.Mentxakabarriren teilatuetan zutik zegoen gazte batek deitu zigun gertatzen zenaren salaketa emateko. Gazteriaren indarra eta determinazioa Uribe Kosta osora zabaldu genuen uhinen bidez deiari oihartzuna emanez.

Edota Txorimalo gaztetxearen lehengo urtebetetzea eta Erromoko “Itzubaltzetako” Gaztetxearen Folixa Asturiarraren ospakizunak ere. Zuzenezko emisioak burutu genituenean,gaztetxeak irratiko estudioak eta irratia gaztetxearen gela berri bat bilakatuz. Negar tanttak, haserrea eta poztasuna. Energia eta gasolina bidean jarraitzeko.

Gaztetxe bat husten diguten bakoitzean, ahotsak isilarazten dizkigute baita alderantziz ere. Beraz,lanera!
Mila esker Hala Bedi,mila esker Gasteizko gaztetxea libreago izateko aukera emateagatik. Jaso ezazue besarkada bero bat Koska Irratia egiten eta entzuten dugunon partez. Gure eredu zarete eta.
Herri bat, gaztetxe bat. Herri bat, irratilibre bat.

Bai, aurten Gasteizko Gaztetxeak 20 urte betetzen ditu, eta asko dugu ospatzeko, are gehiago aldarrikatzeko zein borrokatzeko. Gaurkoan ospakizunak alde batera utzita, berriro ere errepresioaz hitz egitera behartuta gaude. Apirilaren 22an daukagun epaiketari buruz mintzatuko gara.

Epaiketa hau 2007ko maiatzaren 5ean burutu genuen elkartasun ekintzaren ondorioa da. Ekintza hartan bi gazte pankarta batekin eskegi eta beste hainbat lagun errepidean beste pankarta batekin zeuden, Iruñerriko gazteei babesa emanez. Orduan Iruñerrian pairatzen ari ziren zapalkuntza, kriminalizazio, atxiloketa eta errepresioa izugarria zenez, Gasteiz aldetik babesa bidali genien gazte guztiei eta bereziki Xabier Errea gazteari, une hartan kartzelan baitzegoen, Gaztetxea eta gazte mugimendua bultzatzeagatik. Elkartasun adierazpen haren ostean, instituzioek berriro ere zeintzuk gorroto dituzten eta zeintzuekin bukatu nahi duten argi utzi dute: gure bi kidek urte bat eta 8 hilabeteko kartzela eta 6.000 euroko zigor eskakizuna jaso dute «opari» gisa.

Como sabreis este sábado se hizo un llamamiento para buscar a JAVI RUIZ que llevaba desaparecido desde el 3 de marzo y nos juntamos mucha gente en Arrieta, su pueblo, unas 150 personas. Hacia el mediodía se encontró su cuerpo y supimos que la suya fue una desaparición voluntaria, un suicidio. Las gentes que componemos HALA BEDI queremos mandar un fuerte abrazo a su familia y en especial a su compañera Arantza y a su hermano Santi.

HALA BEDI IRRATIA, RADICALMENTE LIBRE
escrito por Javi Ruiz y Miguel Angel Hernández

En agosto de este año se van a cumplir 25 años de las primeras emisiones de la gasteiztarra Hala Bedi Irradia. Es una buena excusa para recrearnos en algunas batallitas de sus comienzos, antes de que se olviden, las olvidemos, antes de que alguien escriba desde su poder su hipotética historia del nacimiento de esta radio libre.

En 1982, en plena ebullición de movimientos sociales, políticos, en plena reconversión industrial, con amenazas de retorno a unas condiciones de represión, de estado de excepción más duras de las que de por sí ya teníamos, una gente del movimiento antimilitarista y otra del feminista, que a su vez peleaban en el movimiento vecinal, se toparon con otra gente que tenía capacidades y actitud para conseguir poner su voz un poco más alta, un poco más fuerte, un poco más libres, en las ondas libres de una emisora de FM.

Algunas reuniones, mucho trabajo, muchos contactos para tener a finales de julio de 1983 una emisora montada con su humilde equipo de reproductores de música, micrófonos, mesa mezcladora y por supuesto una antena que no se podía ver para evitar el cierre inmediato.

La clandestinidad era la más dura de las dificultades a superar. En las condiciones de represión a la que sometían a todos los movimientos radicales, conseguir un local con tejado era ya una prueba de gran nivel. Además a ganas no nos superaba nadie pero a falta de pasta tampoco. Así que los equipos técnicos eran auto construidos, de baratillo, prestados. De hecho cuando ya teníamos preparado todo el operativo técnico para comenzar a emitir desde el día 4 de agosto, inicio de las fiestas de Gasteiz, tuvimos que paralizar la emisión pues la policía detuvo en plena faena de retransmisión a uno de nuestros colaboradores.

Tal vez sea necesario destruir tópicos, valores preconcebidos, viejos esquemas, etc. para poder construir algo nuevo. En cualquier caso, nosotros así lo hicimos.

Si buscáramos una metáfora para describir el surgimiento de las nuevas formas de comunicación en Gasteiz (y en otros muchos lugares de Euskal Herria) quizá la mejor sea un vendaval. Un soplo violento de aire fresco que desempolvó las mentes y los cuerpos. Pero los huracanes también tienen sus causas: un repentino calentamiento del océano o un inesperado cambio del equilibrio en las corrientes marinas.

Del desencanto político, la crisis y el genocidio VIH

Los años ochenta son momentos de una grave crisis económica que comienza en la década anterior y que se irá profundizando hasta entrada la década de los 90.

Estamos hablando de niveles de paro altísimos. De miles de trabajadores que quedan sin trabajo de forma repentina. De un precio del dinero por las nubes y también, o quizá debiéramos decir sobre todo, de la hecatombe que supone la aparición del VIH, muy ligado en Euskadi a la introducción masiva de la heroína, y el genocidio subsiguiente.

Desde un punto de vista político asistimos al desencanto tras las promesas de cambio de la transición, que se ven defraudadas en todo el estado español, y muy especialmente en Euskadi.

Todo ello da lugar al decaimiento de los movimientos sociales y políticos que habían surgido con gran fuerza en los 70. Además, la lucha armada continúa fuerte en aquellos años con su inevitable corolario de represión.

En ese contexto es donde debemos situar la aparición en Gasteiz de un movimiento nuevo: social, cultural, y muy especialmente musical, pero también político; aunque entendiendo la política de una forma radicalmente distinta a como se había hecho hasta entonces. Un movimiento que pondrá patas arriba los valores que hasta ahora se habían considerado firmes y seguros. Los valores del sistema, de derechas como siempre, pero también los de la izquierda y los del patriotismo vasco.

Radios libres: Hala Bedi, Abtexuko eta Kitto. Fanzines: TMEO, Resiste, Araba Saudita. Grupos musicales: Cicatriz, Hertzainak, La Polla Records, Kemnado Ruedas, Potato, La Banda Municipal de Ska. Espacios liberados como el Gaztetxe. Manifestaciones que mezclan la fiesta con la crítica social como las Procesiones Ateas o Las Fiestas Alternativas. No son más que los exponentes más visibles de un movimiento más profundo que transciende la ciudad y se extiende por buena parte de Euskal Herrria.